Kahramanmaraş’ın Dulkadiroğlu ilçesine bağlı Yavuz Selim Mahallesi’nde oturan Nevzat ve Ayşe Orak çifti, 25 Şubat tarihine nikah tarihi aldı.
Ancak 6 Şubat sabahı meydana gelen 2 büyük sarsıntıyla kentin üçte biri yerle bir oldu. Orak çifti, evlendirme müdürlüğünün erteleme teklifini geri çevirirken nikahı yapmak istediklerini söyledi.
Evlendirme dairesinin sarsıntıda hasar alması üzerine çiftin nikahı dün, tıpkı vakitte depremzedeler için kurulan çadır kent olarak kullanılan Kahramanmaraş Fuar Merkezi bahçesinde yapıldı.
Nikahta Orak çiftinin şahitliğini ise bölgede koordinatör olarak vazife yapan Sakarya Valisi Çetin Oktay yaptı. Nikah memurunun kıydığı nikahın akabinde Orak çiftini de birinci tebrik edenler çadır kentte kalan depremzedeler oldu.
Ayşe Orak, nikah tarihi sarsıntı nedeniyle ertelemek yerine insanlara umut olması için belirledikleri tarihte yapmak istediklerini söyledi.
“Hayat kimseyi beklemiyor”
Depremde konutlarının hasar aldığını ve işyerlerinin de enkaz altında kaldığını söz eden Ayşe Orak, “Nikahımız memurun erteleme teklifiyle oldu. ‘Nikahınızı öne alalım kıyalım, ya da erteleyelim.’ dediler. Biz ertelemedik, öne çektik nikahı. Çok hoş reaksiyonlar aldık. Kendimizle gurur duyuyoruz. İnsanların yüzündeki gülümseme, gözlerindeki ışıldama da başka bir husus. Bizim üzere olan varsa nikahı ertelemesinler. Hayat kimseyi beklemiyor. Nikahlarını kıydırsınlar. Nikahımıza Sakarya Valisi geldi. O da sürpriz oldu. Nikahımız çadırkentte, Mehmetçik İlkokulu’nda kıyıldı. Talih yapıtı o okulu yeni kuruyorlarmış. Biz vesile olduk, kentteki birinci nikah bizimki oldu. Artık iş arıyoruz. Kent dışına çıkmayı planlıyoruz. Çok borcumuz var. Konutumuz için sipariş verdiğimiz eşyalarımız yok, nerede oldukları bilinmiyor. Allah nasip ederse 10 Ekim’de doğum günümde çalgılı çengili düğün yapacağız” dedi.
Nevzat Orak da Kahramanmaraş’ın zelzelede yıkıldığını lakin yine ayağa kalkacağını söyledi.
“Nikahımız yapılsın, insanlara bir umut olsun dedim”
Depremde yaşanan kahırları bir nebze olsun unutturmak için nikah kıydıklarını anlatan Nevzat Orak, “Ekim ayının 30’unda nişanlandık. 19 Mart’ta düğünümüz olsun diye karar verdik. Nikah düğün hepsi bir ortada olsun diye karar verdik. Bütün alışverişleri yaptık, borçlandık. 200 bin lira civarında bir borç yaptık. Sonrasında çalışmaya başladık, yavaş yavaş ödüyorduk. Düğün gününü bekliyorduk. Eşyalarımızı getirecektik. Sarsıntı olunca eşime de ulaşamadım 3-4 gün. Sonra eşimle konuşabildim, ‘ben düzgünüm, merak etme’ dedi. Çok sevindim. Sarsıntıdan sonra nikah memurları aradı. ‘Nikahı erteleyelim ya da yapalım.’ dediler. Ben de nikahımız yapılsın, insanlara bir umut olsun dedim. Sarsıntıda yaşadıkları meşakkatleri unutturmak istedik. Eşime de söyledim. Allah razı olsun beni destekledi. ‘Tamam yapalım, insanlara umut olsun.’ dedi. Sonra alışverişe çıktık, insanlara umut olsun diye o beyaz elbiseyi aldık. Hiç kimse vefatı engelleyemez. Herkes yaşasın, umudunu yitirmesin. Hepimiz çok şükür hayattayız. Aldığımız eşyaların hiçbiri elimize geçmedi. Kayseri deposunda diyorlar lakin ne olduğunu bilmiyoruz. Ne vakit göndereceklerini de bilmiyoruz. Şu an 200 bin liraya yakın bir borcumuz var. Farklı bir yerden beyaz eşya aldık, onların sahibine de ulaşamadık. Düğün salonu sahibini aradık, ulaşamadık. Ebrar sitesinde yaşıyormuş. Kızı, hanımı ve çocuğu ile ölmüş, Allah rahmet eylesin. Eşime gelinlik almıştık, o da vefat etmiş. Tüm gelinlikler enkazın altında. Bundan sonra eşimle birlikte öbür bir kentte yeni bir yuva kurmak için elimizden geleni yapacağız” diye konuştu.
Nevzat Orak’ın annesi Ayşe Orak da zelzele periyodunda oğlunun nikah kıymasına dayanak olduğunu belirterek şunları söyledi:
“Bir gün oğlum ‘Anne beni nikah memuru aradı. Nikahımız kıyılacakmış.’ dedi. İnanmadım zira ortalık bu türlü. ‘Hayırlısı oğlum. Hakkınızda nasıl iyi ise öylesi nasip olsun.’ dedim. Dün meskenden çıkarken biraz değişik bir ruh halindeydim. olup olmayacağına inanmıyordum. Oraya gittiğimde bir baktım arkadaşları geldi, kardeşleri geldi çok sevindim. Oğlumu orada yüzleri gülerek gelip tebrik ettiler. Daha çok sevindim. Ben de gülmeye başladım. Sağ olsunlar, Allah razı olsun oğlumun yüzünü güldürdüler, bizim de yüzümüzü güldürdüler. Cümlesinin de yüzü gülsün”
