Takvimler yine 1 Mayıs’ı gösteriyor. Adı “Emek ve Dayanışma Günü.” Kâğıt üzerinde bir bayram. Ama bu topraklarda bayramların bile bir burukluğu vardır; hele ki konu emek olunca…Çünkü Türkiye’de işçi olmak, sadece çalışmak değildir. Aynı zamanda susmayı öğrenmektir. Hakkını ararken işini kaybetme korkusunu sırtında taşımaktır. “Şükret” ile “itiraz etme” arasına sıkıştırılmış bir hayatı kabullenmek zorunda kalmaktır.

Eğer beni merak eden olursaSeher yeli ahvalımı sen söyleÖzleyip sesimi duymak isterseGönlü kırık çiçekleri sen söyle

EHLİYET VE LİYAKAT MESELESİ…Dostoyevski’ye “ahlaklı olmak için tanrıya ihtiyaç var mı?” diye sormuşlar.  Şöyle cevap vermiş: “Tanrı yoksa her şey mubahtır.” Aynı soruyaNietzsche şöyle...

Afetler meydana deldiğinde bölgesel veya genel iletişim kopukluğuna sebep olabiliyor. Gerek enerji kesintileri sebebiyle gerekse hatların yoğun kullanımından dolayı iletişim sağlıklı olmayabiliyor.

Eskiden “kira mı ödeyelim, kredi mi çekelim?” diye bir tercih vardı. Şimdi o soru bile lüks kaldı. Çünkü artık ne kira ödenebilir seviyede ne de kredi çekmek erişilebilir. Büyük şehirlerde kiralar, ortalama maaşın yarısını değil, neredeyse tamamını yutuyor, hatta sizi borçlu çıkarıyor. İnsanlar ev değil, nefes alma hakkı kiralıyor.