NAMIK DURUKAN/ HÜSEYİN ALTUN- Sarsıntının yıktığı Adıyaman’da enkaz kaldırma ve halkın gereksinimlerini karşılamaya yönelik çalışmalar sürerken kentten batıya yanlışsız başlayan ağır göç, tehlike sinyali verdi. Adıyaman Ticaret ve Sanayi Odası Meclis Lideri Gani Rahmet, göçün durması için acil tedbir alınmasını isteyerek, “Hayalet kent olmaya başladık. Şu anda en büyük sorun göç. Fabrikalarımız yüzde 15 kapasite ile çalışıyor, zira eleman yok. Üretimin arttırılması için organize sanayi bölgelerine konteyner kentler kurulmalı. Bu nedenle çok acil hareket planı yapılması lazım” dedi. Milliyet’e konuşan Bereket’in açıklamalarından satır başları şöyle:
EN BÜYÜK PROBLEMİMİZ GÖÇ: İş dünyasından baktığımız vakit, ekonomik iş alanına baktığımız vakit en büyük sorun göç. Göçü çok acil önlememiz gerekiyor. Göçü önlemek için gerek yetişmiş insanların, gerek çalışanların, alanda çalışan insanların barınma problemlerini halletmemiz gerekiyor. Dolayısı ile bizim hala çadır ve konteyner sıkıntımız var. Çok ağır ve yavaş ilerliyoruz. Bunun için bir alt yapı gerekiyor. Çok süratli bir halde yapılması lazım. Zira beşerler her geçen gün bu kenti terk etmeye başladı ve hayalet kent olmaya başladık. Bir hayat derdi ve endişeler ile kenti terk etmeye başladı beşerler.
SANAYİMİZ İŞLETMELER KADAR YARA ALMADI: En başta mevcut işletmelere yoğunlaşmalıyız. Organize endüstrimiz kent merkezlerindeki işletmeler kadar yara almadı. Bizim dört tane organize sanayi bölgemiz var. Ortalama on beş ile yirmi adet üretim fabrikamızda sorun var. Mevcut olan, üretim yapabilen fabrikalarımız şu an yüzde on beş kapasite ile çalışıyor. Zira eleman yok. Elemanlar kendi kaygısına düştü. Adıyaman’da meskeninde cenazesi olmayan insan yok. Herkesin konutunda bir cenaze var ve bir adet oturulabilir mesken yok.
ÜRETİME KATKIDA BULUNANLARI UYGUN ORTAMDA YAŞATALIM: Göç önümüzde büyük bir mani. Bu göçü tedbire ismine, çok acil insanca yaşanabilir bir tahlil bulmamız lazım. Hastalık sorunu çıkıyor. Su yok, daha yeni yeni verilmeye başlandı. Bu negatifler üst üste gelince ileride beklediğimiz meseleler tekrar çıkacak. Özetle üretime katkıda bulunan insanların daha sağlıklı, yaşanılabilir, konforlu ve inançlı yerlerde yaşamaları lazım ki bu göçü önleyelim.
ÖZEL TEŞVİK PAKETİ VERİLMELİ: Bir de o insanları buraya çekmek için cazibe yaratmak gerekiyor. Konuşuluyor iş dünyası ve ekonomistler ortasında ‘Bir maaş bizden, bir maaş devletten’ diye. Katılıyorum, mantıklı bir şey lakin bu altı ay sonra bitmesin. Bu kent yine inşa edilene kadar bu biçim takviyelerin asla eksilmemesi lazım. Buraya özel bir teşvik paketi lazım. Zira kimse memleketini terk etmek istemez kolay kolay..
AKSİ TAKTİRDE MEYYİT KENT OLACAK: Üretime katkıda bulunmak için organize sanayi yerlerine konteyner kentler kurmalılar. İsteğimiz şu ki, Türkiye’de ki gündem ne olursa olsun buradaki beşerler unutulmasın. Burada asrın felaketi yaşandı. İki tane Yunanistan alanını kaplıyor ancak sarsıntıda en büyük ziyanı gören kentlerden bir tanesi Adıyaman. Zati iktisadı kısıtlı. Kent merkezinde bir tane esnaf, tüccar kalmadı. Bu insanların bir biçimde ayağa kalkması için çok büyük teşviklerin verilmesi lazım. Aksi takdirde Adıyaman, meyyit kent olacak, Adıyaman’ı haritadan silin.
ÜLKENİN ADIYAMAN’A DİYET BORCU VAR: Adıyaman, ülkesine büyük diyetler vermiş bir kenttir. Yıllar evvel ülkesine bir ilçesini ve 200 civarında köyünü bağışlamış bir kenttir. Ülkenin Adıyaman’a bir diyet borcu var, inşallah ülkemiz de borcunu en yeterli formda gösterir.
Günal Ailesi’ni ikinci sarsıntı hayatta tuttu
On binlerce binanın yıkılmasına, binlerce insanın vefatına yol açan Kahramanmaraş merkezli ikinci büyük sarsıntı, üç kişilik Günal Ailesi için ise “hayatlarını kurtaran bir mucizeye” dönüştü. Pazarcık ilçesine bağlı Ördekdede Köyü’nde yaşayan Cemal Günal, birinci sarsıntıda eşi ve çocuğu ile yıkılan konutlarının enkazının altında kaldı. O anları ve “mucize” olarak nitelendirdiği kurtuluşlarını Milliyet’e şöyle anlattı:
‘Boğulmak üzereydik’
“İlk zelzeleyle topraktan olan konutumuz yıkıldı. Tozdan içeride boğulacak üzereydik. Öleceğimizi düşündük. Birkaç dakika daha dayanabilirdik en fazla. O sırada ikinci sarsıntı oldu. Bizi sıkıştıran duvar çöktü, önümüzdeki bir delik açıldı. Hava almaya başladık. Ben çabucak açık olan yere geçtim. Oğluma baktım, sıkışmıştı. Eşimi bulamadım. Tırnaklarım ile toprağı kazarken, saçları elime geldi. Yaklaşık bir saat ellerimle kazıyarak ikisini de enkazın içerisinden çıkarttım. Eşim astım hastası. Şayet ikinci zelzeleyle o delik açılmasaydı en fazla birkaç dakika daha dayanabilirdik. Yiyecek ekmeğimiz varmış hala demek ki. Enkazda başıma darbe aldığım için dikiş atıldı. Eşim ise belinden sakatlandı ve korse ile dolaşıyor.”
Yardıma koştu lakin…
Enkazdan çıktıktan sonra yan komşusunun ağlayarak, “Oğlum sıkıştı, yalvarırım onu kurtar” diye kendisine bağırdığını söyleyen Günal, “Bizimkileri çıkarttıktan sonra komşumun enkaza dönen meskenine girdim. Oğlu görme engelliydi, enkazda sıkışıp, vefat etmişti” dedi.
