Evet, bende emekliyim… Ve aldığım meblağdan dolayı şaşkınım. Gerçekten şaka gibi… Tepki versem mi? Vermesem mi? Bilemedim açıkçası. Ve sonunda bu konudaki duygu ve düşüncelerimi yazmaya karar verdim.
Her konuda sindirilip susturulduğumuz gibi bu konuda da ağzımıza bir parmak bal çalıp bizi susturmak istiyorlar. Bu pahalılıkta; insanların alım gücünün düştüğü ve ne yapacaklarını bilemedikleri bu durumda onlar bize lütufta bulunduklarını sanıyorlar.
İyi ama bu durumun sebebi ne? Ne mi? Biz seçtik onları ve tepemize bindirdik. Kendilerinin bir eli yağda bir eli balda ama emekliler darda… Ne olacak bu insanların hali. Hadi ben şanslı azınlıktanım; kiram yok… Ama ya kirası, elektriği, suyu… Bu insanlar nereye para yettirecek? Nasıl geçinecek?
Mecliste; yedikleri yemekler bile üç beş kuruş. Birde pazara insinler bakalım. Bizim aldığımız domatesin yarı fiyatına bir öğün yemek yiyorlar. Belki de daha azına… Vicdan merhamet hak götüre. Ne yapsın zavallılar şiar edinmişler şeriatın kestiği parmak acımaz demişler ve elleri böğürlerinde öyle kalmışlar.
Ne yapmak lazım bilemiyorum. Ama bir şekilde insanlar tepkilerini dile getirmeliler. Belki de sokaklara dökülmeliler. Haktır aranması lazım. Yoksa bizi iyice sindirecekler.
Yani geçmişte de azdı aylıklar ama bu kadar pahalılık yoktu ve aldığınla ucu ucuna da olsa yettiriliyordu bir yerde. Ama şimdi boynuz kulağı geçmiş. Enflasyon düştü deseler bile hiç inandırıcı değil. Çünkü enflasyonun düşmesi henüz sokağa yansımamış. Her şey ateş pahası maalesef.
Hadi biraz genç olanlar yani benim akranlarım ek iş bulup çalışıyorlar. Üç beş kuruş ek gelirle bir şeyler yapmaya çabalıyorlar ama ya yaşlılar. Görmüşsünüzdür illaki sokaklarda üç beş kuruş için akşama kadar mendil satan, incik boncuk satan, sarımsak satan dede ve nineleri. Ne yapsınlar zavallılar. Kimseye muhtaç olmamak için çabalıyorlar.
Yani emeklilerin hiç lüks kavramı yok. Temel ihtiyaçlarını oda en en temel ihtiyaçlarını ancak karşılıyorlar. Mesela ekstra bir vitamin bir balık yağı vs almak isteseler imkânsız. Çünkü onlarda ateş pahası en azı beş yüz’den başlıyor. Bazı ilaçları da sigorta karşılamıyor ve onlarıda parayla almak zorundalar. Hele de sakın ki hasta olmasınlar. Devlet hastanelerinde sürünüyorlar, ilgi alaka yok, gerekli tedaviler yok… Özele gitmekse hak götüre…
Yani emeklinin haline oturup ağlaması gayet normal. Hükümet ne yapmaya çalışıyor anlamıyorum. İnsanları açlıktan öldürüp nüfus planlaması mı yapmaya çalışıyor? Yoksa bu ülkeyi iftiharla temsil ettiklerini iddia eden milletvekillerini daha da rahat ettirmek için mi?
Sayın yetkililer gelin yapmayın, şu yaşlı teyzeleri, dedeleri ağlatmayın. Yazık değil mi onların gözyaşlarına? Ya şu enflasyon denen canavarı düşürün ve çarşıya pazara da bu düşüşü yansıtın ya da maaşlara adam akıllı zam yapın.
Siyaseti hiç sevmem… Ne konuşmasını ne düşünmesini ne de yazmasını. Ama görüyorum ki bu işin ucu da siyasete dayanıyor. Siyasetin içinde olduğum zamanlarda oldu ama bana göre değil yani bunu anladım. Ama sayın millet vekilleri koltuklarında rahat otururken sokakta, parklarda, mahalle köşelerinde bir şeyler satmaya çalışan yaşlılarımızı da düşünsünler.
Onlarda bir gün yaşlanacak ve makamları ellerinden gidecek. Belki de sokaklarda pazarcılık yapacaklar. Hiç belli olmaz düşmez kalkmaz bir Allah. Mazlumların ahı çabuk tutar bilin istedim…
