AFETLERDEN KORKMUYORUM
Korku, insan fıtratının doğal bir parçasıdır. Cesaret ise zaman zaman kendini gösteren, korkunun zıttı gibi görünen bir duygudur.
Afetlere karşı korkusuzluk, cesaretin farklı bir biçimi olarak tanımlanabilir. Ancak bu tutum, sağlam bir altyapıya dayanmadığında hüsranla sonuçlanabilir. Daha açık bir ifadeyle; tehlikeyi görüp tedbir almamak, korkusuzluk ya da cesaret görüntüsü altında hareket etmek yalnızca hayal kırıklığı yaratır ve fayda sağlamaz. Bu durumu aşağıdaki başlıklarla detaylandırabiliriz:
Öz Güven ve Emeğin Değeri
Gerçek güç, öz güvenle beslenir. Bu güvenin temelinde ise emek yatar. Emek; tedbir almak, eksiklikleri gidermek ve ihmalleri ortadan kaldırmaktır. Bilinçli hareket etmek, gerçek öz güvenin kendisidir.
Korku, Panik ve Heyecan
Korku, panik ve heyecan gibi duygular, sağlıklı karar vermeyi engelleyebilir. Deprem ve benzeri afetlerden “korkmamak”, bu duyguları yönetmek, kurallar çerçevesinde doğru tepkiler verebilmektir.
Korkusuzluğun Ölçüsü
İnsanın doğasında mutlak korkusuzluk yoktur; ancak belirli ölçülerde kontrol edilebilir. Akıl kullanılarak yenilenmek, geçmişi değerlendirmek ve bugünü düzenli hale getirmek; disiplinli bir çalışma ile birleştiğinde, korkusuzluğun temelini oluşturur.
Tedbir Eksikliği ve Kadercilik
Afetlere karşı önlem almamak ve yalnızca kadere sığınmak, cüzi iradenin sorumluluğunu reddetmektir. Bu yaklaşım, akılcı davranışı engeller ve yaşam kalitesini olumsuz etkiler.
Kahramanlık ve Sorumluluk
Gerçek kahramanlık; olağanüstü durumlara hazırlıklı ve kişisel sorumluluğun farkında olmaktır. Öz güvenle birleşen korkusuzluk, gücün akılcı ve planlı bir şekilde harekete geçmesiyle anlam kazanır. Rastgele davranışlar cesaret değildir.
Gönüllülük ve Bilinçli Katılım
Afet anında korkusuzluk; en azından afet eğitimi alarak bu yapının içinde gönüllü olmak, görev bilinciyle hareket etmek ve bilgiyi artırmakla mümkündür. “Ben de varım” diyerek elini taşın altına koymak, gerçek faydayı doğurur.
Kendine Güvenle Etrafına Katkı Sunmak
Afetlerden önce aldığımız afet eğitimleri afet zamanlarında rahatlık arayışı için değil, faydalı olma arzusu ile hareket etmek içindir. “Hangi işe, kime nasıl faydalı olabilirim?” düşüncesi, korkusuzluğun temelini oluşturur. Bu yaklaşım, toplumsal dayanışmayı da güçlendirir.
Normale Dönüşe Katkı Vermek
Afetler, toplumsal dengeyi sarsarak insanlarda acı ve yalnızlık duygularını arttırdığı görülse de sevgi, şefkat ve yardımlaşma ile bu süreç hafifletilebilir veya aşılabilir. Bu duygularla hareket eden birey ve toplumlar, normale dönüşe katkı sağlayarak korkusuzluğun sonuçlarını pozitif yönde almış olur.
Normalleşme Süreci ve Hayata Pozitif Bakmak
Afetin meydana geldiği an, hayatın bütün düzeninin kilitlendiği bir zamandır. Ancak bu kilidi açacak anahtar, birlikte hareket etmek ve süreci pozitif bakış açısıyla yönetmektir. Her bireyin sorumluluğunu yerine getirmesi, toplumun hızlı bir şekilde normalleşmesini sağlar.
Olağanüstü Durumlarda Hızlı ve Etkili Davranmak
Özellikle afetten sonra Resmî Kurumlar, STK’lar, Gönüllüler ve toplumun her kesimi hızlı ve planlı hareket etmelidir. Bu tür olağanüstü durumlar yavaş hareket etmeyi ve plansızlığı kaldıramaz. Gönlünü ortaya koyarak çözümün bir parçası olanlar moral ve motivasyonun lokomotifi olurlar. Devlet-millet el ele verdiği zaman bu zorlu süreçler ancak başarıyla aşılabilir. Bu büyük erdeme saygı duyar, birlik ve beraberliğimizin daima sürmesini temenni ederim.
Sonuç olarak;
Korkusuzluk, afet farkındalığı bilinciyle hazırlık yapan, acil durumlarda nasıl hareket edeceğini bilen ve toplumsallaşmayı başarmış kişilere ait bir davranış biçimi olmalı. Yani, gerçek kuvvet korkusuzlukta değil, tehlikeyi hissedip tedbiri zamanında almaktadır. Bu bilinçle kurulan her yapı, gece huzurlu bir uyku, gündüz ise kendinden emin bir Güvenli Yaşam Alanı sağlar.
Yarınların milletimize hayırlar getirmesini Cenab-ı Hak’tan niyaz eder,
Sağlıklı Günler Dilerim.
