Dadaş Eli
Yıllar yılı nakış oldu dilime
Hasret kaldım çiçeğine gülüne
Kurban olam çamuruna seline
Gelin göç edelim Dadaş eline
Hakk’ı tanır hep yolunda giderler
Vatan bilir çokça canlar verirler
Yokluk bilir sabr-ı cemil ederler
Zor günde Dadaşı önde görürler
Soğuğu soldurur esmer tenleri
Ayazı dondurur akan çeşmeyi
Yıldırır şehire gelip gideni
Yine de severim Dadaş elleri
Garibandır, aza razı olurlar
Besmeleyle sabah işe çıkarlar
İş yerini kendi işi sayarlar
Mert’in adını Dadaş koyarlar
Barı güzel, dağı güzel bir yayla
Cağı güzel, bağı güzel bir ova
Yiğit veren, çok verimli bir tarla
Dostum Dadaş, düşmanın hep kor ola
Davul zurna ile şaha kalkarlar
El ele dik durup tarih yazarlar
Önce seksek sonra çifter oynarlar
Tey tey ile Dadaşlar nara atarlar
Sofrası bol oturanlar doyarlar
Az yiyeni ısrar ile zorlarlar
Tatlı dille çayını da koyarlar
Doydun mu Dadaş?, diye sorarlar.
Güven ona, özü sözüyle yoldaş
Canını verse de sır tutan sırdaş
Varlıkta yoklukta herkese gardaş
Ey kaşını gözünü sevdiğim Dadaş
Ergani’nin özü Dadaş diyarı
Veriyor aksayan yere ayarı
Neylesin köşkü ne de sarayı
Verseler gurbeti satmaz sılayı
Sedat Ergani
11 Mart 2025/İstanbul
