EN KÖTÜ PLAN, PLANSIZLIKTAN İYİDİR
Sedat Ergani-Acil Gündem Gazetesi
Afet ve acil durumlara hazırlık, yalnızca devlet kurumlarının değil, toplumun her bir ferdinin görevidir. Ülkemizde kurum ve kuruluşlar afet öncesi, anı ve sonrası için değişen koşullara uyum sağlayan esnek planlar hazırlar. Bu planlar eğitim, toplantı ve tatbikatlarla sürekli test edilerek işlerliği denenir.
İşte bu sürecin merkezinde yer alan, tüm kamu gücünü harekete geçiren koordinasyon kurumu AFAD’dır.
AFAD’ın Üç Büyük Yol Haritası
Ülkemizde afet yönetiminin temelini oluşturan üç ana plan vardır:
• İRAP – İl Risk Azaltma Planı: Afetlerden önce riskleri azaltmak için.
• TAMP – Türkiye Afet Müdahale Planı: Afet meydana geldikten sonra müdahaleyi organize etmek için.
• TASİP – Türkiye Afet Sonrası İyileştirme Planı: Afet sonrası yaraların sarılması için.
Bu planlar; devlet kurumları, özel sektör, meslek odaları, STK’lar, sanayi kuruluşları ve daha birçok yapının ortak gücüyle yürütülür. Ancak… Bu Güç,
HALK HAZIR DEĞİLSE BU GÜÇ TAMAMLANMIŞ SAYILMAZ.
Ne kadar güçlü planlar yapılırsa yapılsın, halk bu planları bilmez ve kendi hazırlığını yapmazsa afetlerle mücadele başarı yetersiz olur.
Bireysel Plan Olmadan Olmaz
Bireylerin planı yoksa, ülkenin planı tek başına tam anlamıyla işlemez. Herkesin:
• Kamu planlarından haberdar olması,
• Kendi yaşam alanı için özel bir afet ve acil durum planı oluşturması gerekir.
Çünkü her planın bir parçasın da bireylerin de sorumlulukları var.
Yaşam Alanlarımızdaki Tehlikeler
Afet ve acil durum planı yapmamızı gerektiren evimizde veya iş yerimizde bizi bekleyen tehlikeler düşündüğümüzden çok daha fazla: Deprem, sel, toprak kayması, istinat duvarı göçmesi, yangın, gıda zehirlenmesi, karbon monoksit, hırsızlık, gaz patlaması, elektrik çarpması, yıldırım, fırtına ve küçük ev kazaları…
Bu tehditleri görüp, önceden alınan eğitimler ve yapılan planlar doğrultusunda yaşam alanımızı afet ve kazalara hazırlarken:
• Eşyaları sabitle,
• Sigorta/kasko yap,
• Erken uyarı sistemleri kur,
• Acil müdahale malzemelerini hazır et,
• Ve “kendi kendine yetebilme” kapasitelerimizi geliştirmeliyiz.
Tüm bunlar afet anında nasıl davranacağımızı ve sonrasında nasıl müdahale edeceğimizi önceden planlamamız anlamına gelir.
Peki Planlama Yapmazsak Ne Olur?
Cevap acı ama net:
Kaderci bir bekleyişle körü körüne hiç bir hazırlık yapmadan gelecek her afeti çaresizce karşılamak zorunda kalır, tüm zararları peşinen kabul etmiş oluruz.
Oysa bazen küçük bir tedbir, bazen 5 dakikalık bir hazırlık, bazen basit bir bilgilendirme, büyük kayıpların önüne geçebilir.
Afetlerle baş etmek zorundayız, aksi halde canımızı da, birikimimizi de, sevdiklerimizi de kaybedebiliriz.
“Ben Plan Yapmayı Bilmiyorum” Demeyin
Artık dijital ortamda yüzlerce hazır plan örneği var. Birkaç adımla başlayabilir, kendi planınızı şekillendirebilirsiniz. Önemli olan geç kalmamak.
SON SÖZ:
En kötü plan bile, plansızlıktan iyidir.
Hazırlık hayat kurtarır.
Plan yapmak ise sadece birkaç dakikanızı alır.
Ve o birkaç dakika…
Bir ömür kadar değerlidir.
Sağlıcakla kalın.
