Doğada Ateş Yakma Yöntemleri
Sedat Ergani-Acil Gündem Gazetesi
Geçen yazımızda Ocak yakma yöntemlerini başlıklar halinde vermiştik ve bu yazımızda da bu yöntemleri nerede ve nasıl kullanacağımızı tarif etmeye çalışacağım.
Ateşi her şart ve ortamda güvenli bir şekilde yakmak için türlü yöntemler vardır. Bunlar;
- Yıldız Ateş Yöntemi,
- Tepe Ateşi Yöntemi,
- Kütük Ev (Piramit) Yöntemi,
- Yaslanan Ateş (Payanda) Yöntemi,
- Ters Ateş Yöntemi,
- Bohça Yöntemi
1. Yıldız Ateş Yöntemi; Ateş etrafında sohbet veya eğitim amaçlı oturulduğunda ve devamlı olarak odun toplamak zorunda kalmamak için ateş iyice kor hâline geldikten sonra uzun odunlar birbirlerine dik gelecek şekilde ateşin içine yatırılır. Kalın dallar ortada bir yıldız oluşturacak şekilde yerleştirilir. Ateşin kalbi yıldızın merkezindedir. Dalların uçları yandıkça yanmayan kısımlar ateşe doğru itilir. Genelde kalabalık kamp ortamlarında iyi bir yöntemdir ve herkesi etrafına toplar.
2. Tepe Ateşi Yöntemi; Bu en kolay ve bilinen yöntemlerden biridir. Ateş başlatıcınızdan çıkacak kıvılcımları tutacak kavı yerleştirmek üzere yeterli yer bırakıp çok ince dalları Kızılderili Çadırı gibi çalıları ve odunları birbirine çatarak başlanır. Üzerine biraz daha kalın olanları ve en dış kısma ise esas yanacak malzeme yerleştirilir. İçten dışa doğru bu sıralama, en içte bıraktığınız boşluğa alev taşıyan kavınızı yerleştirmenizle birlikte ateş yakmanızı oldukça kolaylaştıracaktır. Bu yöntemde ateş çok harlı yanar ve gökyüzüne çok kıvılcım çıkaracağı unutulmamalı. Yangın tehlikesi yönünden çok dikkat edilmeli ve orman-çadır alanlarına yakın bölgede iseniz yanacak odunlar yarım metreyi geçmemeli.
3. Kütük Ev (Piramit) Yöntemi; Malzemelerin kalından inceye doğru, kalın malzemelerin altta olacak ve içi boş olacak şekilde dizilmesidir. Klasik yöntemlerden biridir ve oldukça etkili bir ateş yakma yöntemidir. Rüzgâr akımı verimli kullandığından kavdan yükselen başlangıç ateşini üst orta kısma yerleştirdiğiniz tutuşturucu (Çal-çırpı) ve ince dallara kolaylıkla iletecektir. Duruma göre bir taraftan rüzgâr akışı gerektiğinde o tarafı hafif kazarak rüzgâr yolu açılabilir. Bu bakımdan da rüzgarlı havalarda etkili bir yöntemdir.
4. Yaslanan Ateş (Payanda) Yöntemi; Temelde kuru bir kütüğün veya taşın, çalı çırpı ve ince dallara mesnet yapılmasına dayanır. Kütük duruma göre rüzgâr kesici veya rüzgâr tutucu olarak iş görür. Kav malzeme ve çalı çırpı ince dalların oluşturduğu çatının altına konur. Isının korunması için uygun bir yöntemdir. Kurulumu Çok basittir, fakat rüzgâr önden esecek şekilde konumlandırılmalıdır.
5. Ters Ateş Yöntemi; Ateşi üstten yakmak zordur ancak extrem şartlar olmadığında kullanılabilecek basit bir yöntemdir. Zemin ateş yakmak için uygun olmadığında kullanılabilir. Malzemeler kalından inceye ve aşağıdan yukarı ya doğru dizilir. Her bir katın bir önceki kata ters yönde dizilmesi oksijen hareketini kolaylaştıracaktır. En üste yerleştirdiğiniz kav, çalı çırpıyı tutuşturduğunda közlenme aşağı yönlü devam edecektir
6. Bohça Yöntemi; Ateş için zemin uygun değilse (Kar veya ıslak-sulak) ve odunları küçük parçalara ayıracak imkân yoksa bu yöntem kullanılabilir. Toplanan odunların çevresini ip, sarmaşık, çalı çırpı vs. ile sarıp bir bohça gibi yaparak oluşturulur. Bunu yaparken uzun parçaların dış kısımda kalmasına dikkat edilmelidir. Böylece ortada doğal bir boşluk oluşacaktır. Bu boşluğu kavı yerleştirmek için kullanacaksınız. Bu yöntemle sulak arazide veya kar üstünde dahi ateş yakabilir ve ateşin ömrünün uzun sürmesini sağlayabilirsiniz. Düzgün kesilmiş odunları kullandığınızda ateş İsveç ocağı gibi kullanabilir.
Haftaya ‘Su Temini ve Suyun Güvenli Kullanımı’ konusunu ele alacağım.
