Savaş, Bir Afettir
Aldanmayın, yetersiz toprakları genişletmeye, enerji kaynaklarına sahip olmaya. Bu tür sebepler; mafyalığın, aç gözlülüğün, deliliğin kılıfıdır.
Savaşın hiçbir haklı gerekçesi olamaz. Savaş, zalimlik, katillik, hatta cahilliktir. Savaş, İnsan Kökenli Bir Afettir.
Savaş, insan eliyle mazlumu, fakiri, fukarayı, kadını, çoluğu çocuğu yani silahsız insanları katletmektir.
Bir ülke vatandaşı ister yönetici olsun ister vatandaş olsun nihayetinde bir insandır. O da diğer insanlar gibi yer, içer, nefes alır, çalışır, görür ve düşünür.
Fakat insanların bu saldırganlığı nereden gelir?
Nedir O’nu bu kadar adi eden düşünce?
Normal insan kimseye zarar vermez. Art niyet ve kötülüğü sevmez. Her adım atarken din, ahlak, örf, adalet, aile ve toplum baskısını ensesinde hisseder. Normal kalıpların dışına çıkmaya korkar, utanır, ar eder. Aslında doğrusu da budur. Çünkü insanda biraz utanma olması lazım.
Normal bir devlet, gel şu devlete savaş ilan edelim demez. Kendi kendine yetmeye çalışır.
Normal bir insan da durduk yere kimseye saldırmaz. Saldırması için onu içinden harekete geçirecek bir kötülüğün gücü olması lazım.
Demek ki savaşı başlatan insan, normal bir insan değil. Hasta ruhlu, deli, insanlık düşmanı birisi. Hatta belki buna insan dememiz de doğru değil. Bilinmeyen bir yaratık dememiz belki de daha doğru olur.
Geçmiş tarihte ve günümüzde de bazı ülkeler veya toplumlar azmıştır, sınırı aşmış, mafyalaşmış, hatta şımarmıştır. Kendini sözde haklı çıkaracak kılıflar üretip, dünyaya terör estirmiştir. Bu kötülük yeni değil, binlerce yıldır devam eden bir harekettir. Maalesef bu kötülük, tek bir toplum da değil, birçok toplum tarafından yapılmaktadır.
Peki, savaşı başlatanlar kimler? Zenginliğine zenginlik katmak isteyenler mi? Küresel mafyamı? Uzaylılar mı? İnsan ırkından olmayan bir topluluk mudur? Kim bunlar?
Bu aşağılık insan müsveddeleri kim olursa olsun, hiç iyi birileri değiller. Bunların sorumsuz davranışları yüzünden geçmiş tarihlerden bu güne kadar milyonlarca günahsız ve mazlum insanlar hayatını kaybetmiş, ocağı sönmüştür.
Büyük afetlerde de insanlar hayatını kaybediyor. Örneğin; doğa afetlerinden deprem meydana geldiğinde ani olur ve savunmaya pek fırsat vermeden birçok insan hayatını kaybeder. İnsanlar ama öyle ama böyle depremin sonuçlarını kabullenir, toparlanmaya çalışır. Kimseye kin duymazlar. Fakat azar azar ve milyonlarca insanın gözü önünde milyonların katledilmesi çok acı verici çaresizliğimizi gösteriyor.
Öyleyse savaşı da Afet Risk Azaltma planları içerisine almamız gerekiyor. Önlenmesi için önceden ne gerekiyorsa o planlanmalı ve yapılmalı. Sadece bizim ülkemiz de değil, tüm dünya ülkelerinin de küresel şımarıklığa ön vermemek için Stratejik Planlarında olması gereken bir başlıktır Savaş.
Evet, savaş bir insanlık suçudur. Kimden ve nereden gelirse gelsin engellenmesi gerekir.
Buradan bizi duyacak olan birileri varsa onlara seslenelim; ‘Lütfen insanları öldürmeyin, bırakın yaşasınlar. Onlarında yaşamaya hakkı var. Sebebinin siz olduğu bu afeti insanlara yaşatmayın’.
Eğer hala insansanız, bu ölümlerin insan eliyle olması çok üzücü ve utanç verici.
