Evlat

Evlat;
Ne evlatmış, esen yelden korursun,
Hasta olsa sabah akşam ağlarsın,
Yokluğunda varlığını bağlarsın,
Hata etse bağrına taş basarsın.

Ne evlatmış, varlığı düşman koru,
Yokluğu aranan, hep özlem dolu,
Aslının neslinin çoğalma yolu,
Allahım sen onları beladan koru.

Ne evlatmış, büyütüp besliyorsun,
Ne yapsa ki onu çok seviyorsun,
Ömrün istese şüphesiz veriyorsun,
Yanlış yapsa hemen affediyorsun.

Ne evlatmış, büyüdükçe horlaşır,
Gün geçtikçe dertleri hep dağlaşır,
Celallenir, asi gönül devleşir,
İyi söylesen bile içi dışı korlaşır.

Ne evlatmış, bağımsızlık istiyor,
Hayır desen tüm iyilikler gidiyor,
Varlığını büyük nimet görüyor,
Bütün yaptıklarınızı silip atıyor.

Ne evlatmış, varlığı utanç verir,
Harcanan emeğe mecbursun diyor,
Hatırın bilmiyor, hemen kırıyor,
Büyüktür, yazıktır, hiç dinlemiyor.

Ne evlatmış, çokça nankör çıkıyor,
Evladına güvenip seni fazla kırıyor,
Varlığın, kötü ruhuna azap veriyor,
Bu dünya böyle gelmiş, böyle gidiyor.

Ne evlatmış, gözü duman bürümüş,
Atasına hor bakıp, onu gönülden atmış,
Son pişmanlık yamuk bacayı sarmış,
Evladı takip etse, oda onu yaparmış.

Ey evladım, teraziye bir görün,
Yani sıra sende, uyan ey gönül,
Annene babana bakarak övün,
Ergani boş demez yapmazsan dövün

Sedat Ergani

28.01.2025
Bursa