Trafik Kahramanları
Sedat Ergani-Acil Gündem Gazetesi
Sanal ortamda yeni bir terim türedi: “Klavye Kahramanları.”
Peki ya trafikteki kahramanlarımız?
Araç kullanmak, sadece bir aracı hareket ettirmekten ibaret değildir. Araç kullanmak; bir kültür, bir anlayış, bir sabır ve aslında hayata dokunuş biçimidir. Trafikte diğer insanlarla iletişim kurar, onlarla aynı yolu paylaşır ve onların hayatına doğrudan etki ederiz.
Trafik, otomatik olarak uyulması gereken bir kurallar zinciridir. Bu zincirin temelinde ise kurallardan önce saygı vardır.
Hepimiz trafikte olduğumuz kadar, hayatımızın her alanında kendimize saygı duyulmasını isteriz. Kimse küçümsenmek, yok sayılmak veya hakkının ihlal edilmesini istemez.
Bunda hepimiz hemfikiriz, değil mi?
Ancak iş başkasına saygı göstermeye geldiğinde aynı hassasiyeti göstermeyen insanlar da var.
İşte bunlar, trafikteki “canavarların” ta kendileridir.
Agresif araç kullanırlar.
Kırmızı ışığı dikkate almazlar.
Yol üstünlüğü işlerine gelmez.
İstedikleri yerde, istedikleri şekilde ilerlerler.
Sinyal vermeyi gereksiz görürler.
Trafikte yardıma ihtiyacı olan birini görünce durmazlar.
Görevlilere karşı kötü tavır takınırlar.
Üstelik utanmadan kaynak yaparak diğer sürücülerin sinir uçlarına dokunurlar.
Kısacası araca bindiklerinde kendilerini diğer insanlardan ayrıcalıklı görürler.
Daha da ilginç olanı, bazı insanların normal hayatındaki kişiliği ile direksiyon başındaki kişiliği birbirinden tamamen farklıdır.
Günlük hayatında sakin, anlayışlı ve saygılı görünen kişi; direksiyon başına geçtiğinde adeta başka birine dönüşür.
Zannetmeyin ki bu tip sürücüler üç-beş kişiden ibaret.
Ne yazık ki trafikte bu sorumsuz davranışlara oldukça sık rastlıyoruz.
Asıl sorun da burada başlıyor.
Biz iyi sürücüler değiliz.
Çünkü iyi sürücü sadece aracını iyi kullanan kişi değildir.
İyi sürücü; disiplinli, sabırlı, başkasının hakkını gözeten, kul hakkını bilen ve trafikte kendisi kadar karşısındaki insanın da hayatını önemseyen kişidir.
Bunu bilen insanlar ne demek istediğimi çok iyi anlayacaktır.
Hepimiz fark etmişizdir; sürücülerin trafik kurallarına uyma alışkanlıkları şehirden şehre değişebiliyor.
Başka bir şehre gittiğinizde, oradaki trafik düzenini gördüğünüzde kendi şehrinizin trafiğine şükrettiğiniz bile olabiliyor.
Peki bu sorunu çözmek için ne yapıyoruz?
Radarlar, kameralar, hız kesiciler, çeşitli trafik düzenlemeleri ve daha birçok tedbir…
Elbette bunların önemli bir kısmı gerekli.
Fakat bazen alınan tedbirler, kurallara uymayan birkaç kişinin sorumsuzluğunu önlemek için kurallara uyan bütün sürücüleri de mağdur edebiliyor.
Örneğin Bursa’da DOSAB ile Terminal ve Demirtaş arasındaki güzergâhta çok sayıda hız kesici rampa bulunuyor.
Bu rampalar araçların yıpranmasına, yakıt tüketiminin artmasına ve zaman kaybına neden olurken; kurallara uymayan sürücülerin oluşturduğu sorunun bedelini kurallara uyan sürücüler de birlikte ödüyor.
Oysa teknolojinin geliştiği günümüzde, bazı noktalarda daha etkin kamera sistemleri ve denetimler kullanılabilir.
Hız yapan sürücü tespit edilir, gerekli cezai işlem ilgili kurum tarafından uygulanır.
Böylece kurallara uyan sürücü, başkasının sorumsuzluğunun bedelini ödemek zorunda kalmaz.
Unutmayalım:
Trafikte herkesin bir yere yetişmek için acele ettiği düşünülebilir. Ama hiç kimsenin başka bir insanın hayatını tehlikeye atacak kadar önemli bir işi yoktur.
Biraz sabır…
Biraz anlayış…
Ve en önemlisi, insana saygı.
Trafikte birbirimize düşman değil, aynı yolu paylaşan insanlar olduğumuzu hatırlayalım.
Çünkü trafik sadece araçların hareket ettiği bir alan değildir.
Trafik, insanın insana nasıl davrandığının da aynasıdır.
Kurallara uyalım.
Birbirimizin hakkını gözetelim.
Kendimizi ayrıcalıklı görmeyelim.
Çünkü trafikte gerçek kahraman; en hızlı giden, en çok korna çalan veya herkesi sollayan kişi değildir.
Gerçek trafik kahramanı, gideceği yere güvenle ulaşırken başkasının da güvenle ulaşmasını sağlayan kişidir.
