Amerikalı gazeteci ve siyaset yorumcusu Jamie Stiehm, Lider Donald Trump’ın destekçilerinin saldırısına uğradığı sırada ABD’nin başşehri Washington DC’deki Kongre binasındaydı. Stiehm, Temsilciler Meclisi’ndeki basın kısmında gördüklerini ve yaşadıklarını BBC’ye anlattı:
Kız kardeşime daha evvel söylemiştim. “Bugün, burada makus bir şeyler olacak. Ne bilmiyorum ancak makûs bir şeyler olacak” demiştim.
Kongre binasının dışında, Lider Donald Trump’un bir küme çok taşkın taraftarıyla karşılaştım. Hepsi bayraklar sallıyor ve ona bağlılıklarını bildiriyordu. Belanın yaklaşmakta olduğuna dair bir his vardı.
Temsilciler Meclisi binasına, basın kısmına girdim. Hepimize orada birer koltuk verilmişti ve aşağıda olağana kıyasla ağırbaşlı geçen oturumu izliyorduk. Temsilciler Meclisi Lideri Nancy Pelosi tokmağına başvuruyor, konuşmacıları beş dakikalık mühlet hududu içinde tutuyordu.
İkinci saate girerken, aniden camların kırıldığını duyduk. Hava sisleniyordu. Kongre Polisi’nden yapılan duyuruda “Bir kişi binaya girdi” denildi. Herkes etrafına baktı, sonra işler olağana döndü. Ancak bundan sonra duyurular birbiri arkasına geldi ve giderek acilleşiyordu.
Bir çoğumuz deneyimli gazetecileriz. Baltimore’da cinayet haberleri yaparken, hisseme düşen şiddeti görmüştüm. Lakin bu öngörülemez bir şeydi. Polis neler olduğunu bilmiyor üzereydi. Koordine değillerdi. Salonun kapılarını kilitlediler, lakin birebir vakitte bizden tahliye etmemizi istediler. Yani, bir panik havası vardı.
Korkmuştum. Size bu kadarını söyleyebilirim. Konuştuğum öbür gazeteciler de korktuklarını söylemekten çekinmiyorlardı. “Burada kimse ne yaptığını bilmiyor, Kongre Polisi binanın denetimini kaybetti, her şey olabilir” havası vardı.
11 Eylül 2001’deki atakları düşünürseniz, o vakit düşen ve maksadını bulmayan bir uçak vardı. O maksat de Kongre binasıydı. Bunu düşündük. Burada ve tehlikede olduğumu söylemek için telefonla ailemi aradım.
Bir silah sesi duyuldu. Salonda itiş kakış olduğunu görebiliyorduk. Beş adam kapıya silah doğrultmuştu. Korkutucu bir imajdı. Kırılmış bir camdan bakıyorlardı ve her an silahlarını ateşleyecek üzereydiler.
Neyse ki salonun içinde silah atılmadı. Lakin bir mühlet bunun gerçek bir mümkünlük olduğunu hissettik. Zira işler süratle kötüleşmişti.
Korkulukların altından sürünmek zorunda kaldık. Kıyafetim buna uygun değildi. Resmi bir toplantıya geldiklerinden, birçok bayan şık elbiseler, yüksek topuklu ayakkabılar giymişti.
Başkalarıyla birlikte Temsilciler Meclisi’nin kafeteryasına saklandım. Hala titriyorum.
Bir gazeteci olarak çok şeye şahit oldum ancak bu daha da fazlasıydı. Bu, kamusal bir alanın altının oyulması, hücuma uğraması ve aşağılanmasıydı. Bence Lider bu yüzden geri dönmek, tokmağını eline almak ve devam etmek istedi.
Sonrasında, salona gidip gitmeyeceğime karar vermek zorunda kaldım. Büyük olasılıkla gideceğime karar verdim, zira bunun verdiği bildiri şöyleydi: Bir güruhu tahrik etmiş olabilirsiniz, lakin biz devam edeceğiz”. Bence bu çok kıymetli bir siyasi ileti.
BU HABERLER İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR
