6 Şubat’ta meydana gelen zelzelelerin akabinde Diyanet İşleri Yüksek Konseyi Dini Bilgilendirme Platformu üzerinden, “Deprem bölgesinden sıkça sorulan sorular” başlığı altında merak edilenler cevaplandı.
“Koruyucu aile olmanın kararı nedir?” başlığı altında evlat edinme kollayıcı aile üzerine kısa bir açıklama yapıldı.
Diyanet, yapılan açıklamada ayet ve hadis örnekleriyle karşılık verdi.
Açıklamada, “İslam’ın tavsiyesi; muhafaza altına almak, bakmak, büyütmek, gereksinimlerini karşılamak, hukuk ve helal-haram kuralları bakımından ona öz çocuk üzere değil, bir din kardeşi üzere muamele etmektir.” denildi.
Ancak açıklama bağlamından koparılarak çarpıtıldı.
Diyanet İşleri Yüksek Konseyi da bahisle ilgili bir açıklama yayınladı.
“Koruyucu aile olmak son derece pahalı ve hoş bir davranıştır”
Din İşleri Yüksek Şurası İslam’ın her daim yeterliliği, yardımlaşmayı ve toplumsal dayanışmayı emrettiğini belirtildiği açıklamada, “İslam, gereksinim sahiplerine ve kimsesizlere yardım etmeye yönelik son derece teşvik edici unsurlar ve kararlar getirmiştir. Bilhassa öksüz, yetim ve himayeye muhtaç çocukların korunup gözetilmesiyle ilgili Kur’an-ı Kerim’de pek çok ayet-i kerime vardır. Birebir formda onlara duyarsız kalmanın ve kötülük yapmanın çok büyük bir günah olduğu ve Allah katında derin bir azaba sebep olacağı bildirilmiştir. Peygamber Efendimiz de şahsen kimsesiz çocukları himaye etmiş ve onlara yardım etmeye Müslümanları teşvik etmiştir. Hakikaten bir hadis-i şerifinde; “yetimlerin bakımını üstlenenlerin, muhtaçlıklarını karşılayanların ahirette kendisine yakın komşu olacağını” müjdelemiştir. Bütün bunlar Müslümanların bu konuda nasıl bir yaklaşım içerisinde olması gerektiğini açıkça ortaya koymaktadır. Bu bağlamda kollayıcı aile olmak da elbette son derece kıymetli ve hoş bir davranıştır” denildi.
“Hiç kimsenin himayesine aldığı çocuğun kendi soy kütüğü ile alakasını kesmeye hakkı yoktur”
İslamın, her çocuğun mümkün mertebe kendi öz ailesiyle bağlarının korunmasını ve ailesine nispet edilmesini emrettiğinin hatırlatıldığı açıklamada “‘Ahzâb Mühleti, 33/4’ hakikaten, bir çocuğun gerçek ailesi ile ortasında var olan kan bağıyla ortaya çıkan birçok türel sonuç, esirgeyici aile ve evlatlık alakasında oluşmaz. Hami aile olunan bir çocuğun bu aile bireylerine mahrem olmaması da bu kararlardan biridir. Bu bahiste İslam alimleri görüş birliği içerisindedir. Kaldı ki hiç kimsenin, himayesine aldığı çocuğun kendi soy kütüğü ile bağlantısını kesmeye, ona öz ana babasını unutturmaya hakkı da yoktur” tabirlerine yer verildi.
“İyi niyetle bağdaşmıyor”
Hz Muhammed’i örnek alarak, depremzede bir çocuğu sahiplenmenin, ona kol kanat germenin engin bir ahlaki meziyet olduğunun vurgulandığı açıklamada, “Dinimiz açısından dikkat edilmesi gereken tek konu, mevzunun tüzel yerine itina göstermektir. Problem bu kadar açık iken, mevzuyu saygısız bir yaklaşımla bağlamından kopartarak nahoş çağrışımlara kapı aralayacak biçimde yorumlamak, âlâ niyetle asla bağdaşmayan bir tavırdır. Büyük bir felaketi yaşadığımız, birlik ve beraberliğe en çok gereksinim duyduğumuz ve daima birlikte yaralarımızı sarmaya yoğunlaştığımız şu günlerde bu cins yakıştırma ve yaklaşımların kimsenin güzelliğine hizmet etmediği açıktır” değerlendirmesinde bulunuldu.
