Hatay’da yaşayan Gürkan Öztürk, Kahramanmaraş merkezli 2 büyük sarsıntıya, dershanesine yakın olduğu için kaldığı dedesinin meskeninde yakalandı. Öztürk’ün kaldığı Ürgen Paşa Mahallesi Altıneller Sitesi B Blok taban katta bulunan konut birinci sarsıntıda çöktü. Enkaz altında 63 saat geçiren Öztürk, gruplar tarafından kurtarıldı.
Enkaz altında yaşadıklarını anlatan depremzede Gürkan Öztürk, “Hatay’da zelzeleden 63 saat sonra enkazdan çıktım. Dershanem dedemin konutunun karşısında olduğu için dedemlerin konutunda tek başıma kalıyordum. Maalesef ki ülkemizi etkileyen bu olayda ben de öteki depremzedeler üzere enkaz altında kaldım. Şuan çok şükür uygun durumdayım. Sarsıntı anında saat 4 sularındaydı, uykum hafif olduğu için zelzeleyle birlikte yerin titreme sesini duydum. Ben tek kaldığım için birinci başta hırsız geldi sandım korktum. Birden teğe uyandım direkt telefonumu aldım saat 4’ü 17 geçiyordu ve birden teğe yerler titremeye başladı, telefonumun şebekesi gitti. Ben yer katta oturuyordum. Son gayretimle birlikte ezilme kaygısıyla bayağı da sallanıyor aslında, yandaki çekyatı kendi çekyatımın kenarına çektim. Yanımda bir sehpa vardı üzerinde cam bardağım falan vardı onlara tekme atıp karşıya fırlattım. O can havliyle içeriye atlarken birden teğe tüm duvarlar her şey üstüme yıkıldı” dedi.
“KOLTUĞU ÇEKMEM HAYATIMI KURTARDI”
Öztürk, o anı hatırlayamadığını tabir ederek, “Ondan sonra güya kaç saat baygınlık geçirmiş olabilirim. Kendimi içeride uzun bir vakit kalabilecek formda şartladım. Birinci başta yalnızca birinci gün elimi hareket ettirebileceğim alan vardı. Küçük küçük taşları teker teker alarak çekyatın altına doldurdum. Çekyatın çökmesinden korkuyordum, hem de kendime ömür alanı açmaya çalıştım. Telefonumun yanımda olması çok düzgündü. O anla birlikte kendime küçük bir üçgen oluşturdum ve sahiden o koltuğu çekmeseydim o duvarın patlamasıyla birlikte zati o koltuk ileriye gitmişti. Benim V halinde yapmış olduğum koltuk, L biçimine dönmüştü. Hani o küçücük bir koltuğu çekmem benim orada hayatımı kurtardı. O bir günün sonunda ellerimi, omuzlarımı oynatabilecek kadar alan oluşturdum. Zira o alan benim için çok kıymetliydi. Çekyatın köşesinde yatıyordum, şayet üstüme bir moloz modülü yahut öbür bir şey düşerse tahminen de kurtulma talihim olmayacaktı” halinde konuştu.
“AİLEM, İÇERİDE SAKİN, MEMNUN KALDIĞIMI GÖRSÜN İSTEDİM”
Sıkışmaktan çok korktuğunu, ulaşılamaz bir yerde olduğunu anlatan Gürkan Öztürk, “Yerin içinde olduğum için daima zelzele sesini alıyorsun. Yerin altında bir şeyler patlıyor ve yer sarsılıyor. Birinci başlarda alanım kısıtlıyken telefon yanımdayken görüntü çektim. Beşerler demişler; telefonu neden irtibat kurmak için kullanmadı diye. Ben telefonu irtibat kurmak için kullandım, gerekli acil numaralara ileti attım, adresime varana kadar her şeyi teker teker yazdım. Maalesef ki bulunduğumuz bölgede 5 gün sonra telefon şebekesi gelmeye başlamış. Tüm uğraşlarım boşa çıktı, ben de öğlenden sonra zelzele olunca yerin içinde bayağı kaydım. İnsan toprağın içine kaydığını hissettiği an bütün umudunu kaybediyor. Kendi kendime bir iki güne çıkarım diye düşünüyordum. Daha sonra telefonumu beklemeye almıştım irtibata girmek için. En son ailem için görüntüler çekmeye başladım. Onları çektikten sonra üzerimde içliğim vardı, hatta artık de üzerimde. O içliğimin içerisine telefonumu bırakarak enkazdan çıkarılırsam ailem içeride sakin kaldığımı, memnun kaldığımı görsün istedim” tabirlerini kullandı.
“YERİN 4 METRE ALTINDAN ÇIKARDILAR”
Daha evvel 1998 sarsıntısında 2 hafta enkaz altında kalan birinin kurtarıldığını internetten izlediğini tabir eden Öztürk, “Dedim ki Gürkan madem 2 gün kaldın, beşerler demek ki buna dayanabiliyor. Dedim ki Gürkan, sen daha buradasın, ona nazaran kendimi, zihnimi şartladım. Enkaz altında kendimi yormayacak halde vaktimi geçirmeye çalıştım. İBAK ve Beşiktaş Arama Kurtarma grupları sağ olsunlar, onlar canlarını riske atıp beni kurtardılar. Hepsine minnettarım, bu bahsettiğim kurtarma grupları benim için canlarını riske atıp yerin 4 metre altından kurtarıp çıkardılar. Polis ve jandarma görevlilerimiz, beni çıkaran kurtarma gruplarına hepsine çok teşekkür ediyorum. Güç bir süreçti lakin içerideyken bunları düşünemiyorsun, beynin yalnızca yaşamaya koşullanmış. Nasıl çıkabilirsin, nasıl en düşük güçle hayatta kalabilirsin. Çok şükür ben atlattım ve burnum bile kanamadı, o bakımdan çok memnunum. Şu an Ceyhan KYK Yurdunda kalıyorum. Sağ olsun devletimiz başta olmak üzere yardımda bulunan insanlarımıza ve yardım kuruluşlarımıza teşekkür ediyorum. Şu anda burada sıcak bir yatağım var, sabah akşam yemek saatlerimiz var. Duş alabileceğimiz, elimizi, yüzümüzü yıkayabileceğimiz yerlerimiz var” diye konuştu.
“TAŞLARLA İŞARET VERMEYE BAŞLADIM”
Enkaz altından 63 saat sonra kurtarılan Gürkan Özürk’ün babası Ertuğrul Öztürk ise “6 Şubat’ta Antakya merkezde sarsıntıya yakalandık. Gürkan’ın dershanesi dedesinin konutuna yakın olduğu için orada ders çalışmak için kalıyordu. Çabucak Gürkan’ın olduğu binaya sıkıntı koşullarda gitmeye çalıştık. Binaya vardığımızda çökmüştü. Yüksek yer katta bulunuyordu. Orası da çökmüş yerle bir olmuştu. Gürkan’ın bulunduğu taban katın yerine 3’üncü kat gelmişti. Biraz vakit geçti ben betonun üzerine eğildim, taşlarla işaret vermeye başladım. Birinci sefer 20, 30 sefer taşları vurdum dinledim dinledim. Sonunda bana Gürkan’dan dönüş geldi. O bize bir kıvılcım oldu. Gürkan çıkana kadar 15 dakikada bir daima haberleştim, yeterli ki de bana dönüş yaptı. Demek ki oradaki çabasıyla kendisi de rehavete kapılıp uykuya yahut baygınlık evresine gelmedi. Bu süreci de rahat bir formda yürüttü. Oraya rütbeli askerlerimiz geldi, beraberinde AFAD yetkilileri, kurtarma grupları geldi, devletimiz oradaydı onlara çok teşekkür ediyorum. Üçüncü gününe kadar biz uğraşımızı yaptık, ondan sonra devletimiz oradan aldı uçakla Adana Kent Hastanesine götürdüler. Oradan da sıhhat denetimlerini tamamlayıp, hastaneye yakın olalım diye Ceyhan’a yolladılar. Şu an Ceyhan KYK Yurdundayız, burada da çok şükür kurallarımız çok düzgün, burada yardım eden istekli devlet erkanımıza çok teşekkür ediyorum” tabirlerini kullandı.
