UMUT ÜNVER Milliyet – Sümerler mahallesindeki Atatürk Parkı’nın içerisine Beşiktaş taraftar kümesi Çarşı’nın organize ettiği çadırkentte barınan Arslan, “Çocuklar gitti. Torunum, kızım, damat vardı, hepsi gitti. Üçünü de biz çıkardık, ellerimle gömdüm. Buna da şükürler olsun, biz çıkardık gömdük. Gömemeyenler ne yapsın?” kelamlarıyla acısını paylaştı.
Eşinin akıl hastası olduğunu söyleyen Arslan, “Karım hasta aklını kaybetti. Neyin ne olduğunu bilmiyor. Yemeğini bile ben yediriyorum. Bir oğlum daha var, kendisini feda etti bize bakmak için. Benim konutum yıkılmadı ancak dünyam yıkıldı” kelamlarıyla yaşadığı zorlukları lisana getirdi. Zelzelede kardeşini de kaybettiğini söyleyen Arslan, “Kardeşim, eşi, bir de özürlü oğlu vardı. Onların da üçü öldü. Bir kız çocuğunu kurtarabildik. Onu da Adana’ya acile aldılar, ayağını kestiler çocuğun. Allah’tan gelen bu, ne yapacağım?” dedi.
‘Kardeşlerim ve annem üşümesin abi’
Antakya’da Suriyeli Ahmet, enkazlar ortasında dolaşıp, tahta ve moloz modüllerini topladı. Minik elleriyle enkazların ortasında gezen Ahmet, yanına aldığı pazar otomobilini doldurmak için ağır mesai harcadı. Suriyeli olduğunu söyleyen Ahmet, “Ben burada doğdum, Türkçem iyidir” diye konuştu. Topladığı moloz ve tahta kalıntılarını ne yapacağı sorulunca Ahmet, “Kardeşlerim ve annem üşümesin” yanıtını verdi. Cumhuriyet mahallesindeki Kızılay’ın çadır kentinde kaldığını söyleyen Ahmet, “Akşamları çok soğuk oluyor abi” kelamlarıyla yürek burktu.
‘Ne gerekiyorsa yapacağım’
Antakya’da yaşayan depremzede vatandaşlar sokak hayvanlarını unutmadı. İsmini vermek istemeyen hayvansever, “Ben zelzele öncesi de daima buradaki sokak hayvanlarını besliyordum. Tahminen zelzeleden sağ çıkmamın sebebi bunlardır” diye konuştu. Sokaktaki bütün su kaplarını doldurduğu görülen hayırsever, “Elimden geldiğince daima yanlarındayım. Ne gerekiyorsa yapacağım” formunda konuştu.
‘Yapacak bir şey, gidecek bir yer yok’
Hatay’da zelzeleden etkilenen ilçelerden biri de Kırıkhan. Kırıkhan’da stadyumun yanındaki bir halı alanda küçük bir çadırkent oluşturulmuş. Birtakım vatandaşlar ise meskenlerinin yakınlarında, sokak ortalarında kurdukları çadırlarda barınıyor. Sokak ortalarında derme çatma çadırlarda kalanlar da var. Kırıkhanlı depremzedelerden İsmet Ankay da çadırkentte kalanlardan. Çocukları ve torunları ile birlikte burada barınan Ankay, ailesi ile birlikte her çadırda ortalama altı kişi kaldıklarını söylüyor. Emekli aylığı ile geçinen Ankay durumu “Yapacak bir şey de gidecek bir yer de yok” diye özetliyor. Bir an evvel tekrar bir konuta kavuşmayı dilek ediyor: “Ev yoksa huzur da yok.” Birinci dereceden yakınları ortasında can kaybı olmayan İsmet Ankay, altı yeğenini sarsıntıda kaybetmiş. Çadırkentte duş imkânı da son günlerde daha tertipli bir hale gelmiş.
Depremzedeler, çadırlarda hayatlarını sürdürmeye çalışırken çocuklar ise halı sahanın boş alanları ve yakınlarda oluşturulan bir parkta büyüklerin kaygılarından uzak bir formda eğleniyor.
