AÇIK KAPI
Benim bildiğim kapılar…
Evin kapısı, araba kapısı, otobüs kapısı, garaj kapısı vb…
Derler ki, satın aldığınız gıdayı önce kedinize veya köpeğinize verin. Eğer yemediyse, malzemesi kaliteli değildir. Biz neden böyle yapıyoruz? Ürünün arkasında nasıl yapıldığı, nerede üretildiği zaten yazıyor. Ama biz okumuyoruz, üşeniyoruz!
Tadı güzel, görüntüsü güzel diyoruz.
Zaten kapalı kapılar arkasında neler yaşandığını kimse bilmiyor…
İki gündür televizyonda, yoksulluğun tavan yaptığı ve beş çocuğun yanarak öldüğü haberleri var. Bu ilk mi, son mu? Ne ilk ne de son!
Toplumsal sorunlar vicdanımızı yaralıyor. İmkanlarımızyettiğince duyarlıyız. Elimizden geleni yapıyoruz. Sivil toplum kuruluşları desteksağlıyor. Yardım kampanyaları, eğitim programları ve savunuculuk faaliyetleri,bu sorunların çözülmesinde çok önemli bir yer tutuyor. Bizler de bu çabalarınbir parçası olmalı, bu tür kuruluşlara destek vererek onların çalışmalarınakatkı sağlamalıyız.
Yazıma güzel bir açık kapı resmi ararken, yukarıdakifotoğrafı buldum. Çok derinlere daldım. İlk önce bana huzur ve dinginlikçağrıştırdı. Çocukluğum köyde geçti. Sessizdi, mutluyduk, ailece bir aradaydık.Hayvanların kokuları, kuşların cıvıltısı, suların şırıltısı…
Deniz kenarında yaşayanlar maviliklerde kendilerini bulurlar. Bir bakarsınızdeniz mavi, bir bakarsınız turkuaz, bir bakarsınız lacivert olur. Akşam güneşbatarken, deniz turuncu ve kızıl renklere bürünür. Gece ise, ayın ışığı denizevurduğunda, suyun rengi griye dönüşür.
Fakat, açılamayan kapılar gizli sırları saklar.Yaşanmışlıklar bitmiştir, yok olmuştur. Bazen o kapıları açamayacak durumdaolduğumuzda, gitmek gerekir.
İçsesimiz konuşmaya başlar: Hep giden suçlanır, kalan ise haklıdır. Karanlıklarınsonu aydınlıktır. Güneş doğduğunda, içimizi de dışımızı da ısıtır. İnsan,sevdiklerine kapısını açar, içini açar.
Nasıl acıkınca yemek yiyorsak, başımız ağrıyınca ilaç alıyorsak, sevdiğimizşarkıyı dinliyorsak, kıyafeti giyiyorsak, ruhumuzu da dinlendirmeliyiz.
Bu nedenle;
Gününüz gönlünüzü aydınlatsın diyorum.
