ÇEVRE KİRLİLİĞİNE DUR DİYELİM
Sedat Ergani- Acil Gündem Gazetesi
İnsanlar zenginleştikçe, yeme-içme alışkanlıkları, giyinme biçimleri ve eşya kullanımı çeşitleniyor. Gıda bolluğu ve aç kalma korkusunun azalması, ne yazık ki israfı ve vurdumduymazlığı da artırıyor.
Yoksulluk içinde büyüyen bireylerin genellikle daha tasarruflu davrandığı gözlemlenirken, yokluk görmeyenlerin aşırı tüketime ve israfa daha yatkın olduğu görülüyor. Zor kazanılan nimetler daha dikkatli harcanırken, kolay elde edilen kazançlar da ne yazık ki kolayca savruluyor.
Her gün çevremizde israfın izlerine rastlamak mümkün:
• Pazar yerlerinden sonra kalan meyve ve sebzeler,
• Çöpe atılan yenmemiş gıdalar,
• Giyilmeyen ama alınmaya devam edilen giysiler,
• Piknik alanlarında bırakılan yarım kalmış yiyecekler ve çöpler…
Özellikle piknik alanlarında karşılaştığımız manzaralar utanç verici. Elbette doğaya saygılı şekilde davranan vatandaşlarımız var, onlara sözümüz yok. Ancak birçok kişi, keyifli bir gün geçirip dinlendikten sonra arkasında bir çöp yığını bırakıyor.
Belediyeler tarafından emek ve kaynak harcanarak düzenlenen veya harici alanlarda, semaverde çay içip mangalda et pişirdikten sonra çöpleri doğaya bırakmak hangi vicdana sığar?
Lütfen unutmayın: Piknik sonrası çöplerimizi toplayarak yanımızda götürüp şehirde uygun bir şekilde bertaraf etmeliyiz. En önemlisi, mangal ateşimizi tam söndürmeden asla ayrılmamalıyız.
Bursa Valiliği, 8 Temmuz – 15 Ekim tarihleri arasında ormanlara girişi yasakladı. Çünkü yapılan istatistikler, orman yangınlarının %87’sinin insan kaynaklı olduğunu gösteriyor. “Ben yapmam” diyebilirsiniz; belki kasıtlı yapmıyorsunuz ama söndürülmemiş bir mangal ateşi veya ormana bırakılan bir cam şişe, büyük felaketlere neden olabilir.
Geçen hafta gittiğimiz Bursa Osmangazi Demirtaş Barajı bölgesinde karşılaştığımız görüntü içler acısıydı. Yenmemiş karpuzlar, naylon poşetlerde domates-salatalıklar, yanık kömür artıkları, çocuk bezleri, plastik tabak ve çatallar, hatta ağaç diplerine bırakılmış eski koltuklar… Bir çöp tarihi gibi, yıllar içinde birikmiş utanç verici izler.
Bu tablo bizim ayıbımızdır. Bu durumda belediye ne yapabilir ki? Önce biz değişmeliyiz.
Çevre kirliliği yalnızca piknik alanlarında değil, her yerde karşımıza çıkıyor.
• Araç içinden camdan fırlatılan su şişeleri,
• Yerlere atılan sigara izmaritleri,
• Yürürken gelişi güzel bırakılan ambalajlar…
Halbuki çevremize dikkatlice baksak, mutlaka bir çöp kutusu görebiliriz.
Önemli bir kriter; bir insanı tanımak istiyorsanız doğaya, insana ve hayvana olan davranışına bakın. O kişinin kişiliği hakkında ipuçlarını alırsınız.
SON SÖZ:
Nerede olursanız olun, doğayı kirletmeyin. Çöpünüzü yere değil çöp kutusuna atın. Veya çöp kutusu görünceye kadar yanınızda taşıyın.
Doğaya saygı, sizi hem yüceltir hem de vicdani bir huzur sağlar.
Sağlıklı bir çevre, hepimizin elinde.
Doğayı, havayı ve suyu kirletmeyen bireyler olmanız dileğiyle…
Sağlıcakla kalın.
