Su sesiydi,
Kulağıma ninni gibi gelen…
Su…
Yaşamın seçkisi.
Su…
Doğanın efendisi.
Su ve ben,
Kardeş…
Yokluğu yokluk,
Varlığı kutlu…
Su ve su olmak var birde yaşama…
Su gibi kutlu olmak…
Can olmak canlara.
Hava da diyebilirdim aslında
Ama o beni aşar…
Benim kulvarım su…
Buhar olur, sıvı olur, buz olur…
Zerre olur, sel olur…
Su bu kıvrılır Necip Fazıl’ın dediği gibi akar Sakarya olur…
Su bu,
Sel olur taşar ocaklarda,
Su bu damla olur,
Akar göz pınarından…
Su bu,
Tohumu büyütür,
Su bu kiri pası temizler…
Ama sudurki,
Yüreğime serpilir,
Ferah olur.
SU GİBİ
