Çürümüşlük kokuyordu,
Gecenin grisinde…
Ayna yere düştü ve…
Ve, tuzla buz oldu.
Noktalar hakimdi yaşama,
Virgül ve ünlem, arada kaynadı.
Varlık, yoklukla bilindi,
Kokmuş, esfeli safiline düşmüş,
Haz almamış varlığından…
Kanayan yaralar, cerahat tutmuş.
Ve tekrar geldi nokta…
Virgül üşendi,
Ünlem heyecan yaptı.
İrinler aktı,
Yaralar temizlendi.
Ayna, yapıştı bütün oldu.
Yaşam kendini tamir etti.
Varlık var oldu…
VARLIK
İLİŞKİLİ HABERLER
