Bir aşağı bir yukarı,
Bir aşağı bir yukarı,
Gıcırtılarla tarttı Tahteravalli,
Parkın şahıydı o…
Kaydırak, salıncak, zincir…
Hepsi imrenirdi ona.
Çünkü tüm çocuklar onu isterdi.
Ama artık
İn cin top oynuyor parkta
Çünkü internet çıktı
Artık gitmiyorlar parka
Oyuncaklar mahsun boynu bükük…
Kimsesiz kala kaldılar.
Oysa herkes elinde tel internette.
Veya PC’de oyunda…
Beyinleri bulanık,
Depresif,
Mutsuz…
Nerede o eski neşeli günler,
Nerede saklambaçlar,
Yakar toplar,
Elim sendeler.
Hepsi mazide kalmış.
Çocuklar yalnız,
Mutsuz,
Huzursuz…
Terkedilmiş yaşam çaresiz.
Geçmişe Özlem
