Rastlantısal keşmekeşler arasında Unutulmuş bir sürahi duruyor masada,
İçinde vakti geçmiş suların kireci,
Saçlarımdan kayıp düşmüş o kırık toka gibi,
Tutamıyor artık zihnimdeki gürültüyü.
Aşınmış bir lüle taşı bekleyiş benimkisi;
İçine çektikçe dumanını yalnızlığın,
Beyazı kararan, ısındıkça hafifleyen…
Cebimde eski bir tren bileti,
Gidilememiş şehirlerin tozlu makbuzudur neticede.
Gece yarısı, o yolcusuz otogar kadar kimsesiz kalbime
Bir ayrılık öncesi hüznü biner de gidemez hiçbir yere.
Çay koyarım tekrar, bu dünya bize kalır,
Kırık tokalarla toplanmaz çünkü bu ömrün döküntüleri.
Gidilmemiş Şehirlerin Tozu
